اگر مقدار l _b از مقدار حداقل 2 فرمول زير{فاصله مجاز 2 تكيه گاه جانبي} بيشتر بود  شرط سوم  درست است.

  L_c1 =(635*b_f)/√F­y

            L_{C 2} =1400000/((F_y*d)/A­_f)

محاسبه شعاع ژيراسيون قسمت فشاري:

R_{t =}1.2 * r_y

محاسبه ضرايب لاغري

=L/r_t λ            

    √ ((72*10^5*cb)/Fy)= ₁ λ 

  λ ₂ =  √ ((360*10^5*cb)/Fy)

محاسبه شعاع ژيراسيون قسمت فشاري حول محور Y :

Rt  = 1.2* r_t  

 محاسبه ضريب تغييرات لنگر  Cb   :

ابتدا به تعيين علامت نسبت M1/M2  مي پردازيم

اگر  M1 و M2  هر كدام يك علامت مجزا داشتند انگاه علامت اين نسبت را مثبت مي گذاريم و اگر هر دو هم علامت بودند علامت نسبت را منفي مي گذاريم و از فرمول زير اين مقدار را محاسبه مي كنيم:

Cb = 1.75 + 1.05*(M1/M2) + 0.3 (M1/M2) ^2

 البته دوستان توجه داشته باشند كه مقدار Cb از يك و از 2.3 نمي تواند به ترتيب كمتر و بيشتر باشد و اگر شد اين مقادير را انتخاب مي كنيم.

البته مقدار Cb شامل 4 تبصره مي شود:

1.    اگر ممان در وسط دهانه {منظور از دهانه فاصله بين 2 تكيه گاه جانبي است} بيشتر از 2 طرف بود انگاه مقدار Cb را يك مي گيريم.

2.    اگر ممان در يك انتها صفر بود Cb را 1.75 مي گيريم.

3.    در تيرهاي طره اين مقدار را 1 مي گيريم.

4.    در تير ستون ها در جهت اطمينان اين مقدار را يك ميگيريم.

بعد از به دست اوردن پارامتر هاي فوق مي توانيم طبق شرايط زير تنش مجاز خمشي حول محور قوي تير را بدست اوريم:

اگر مقدار λ از    1λ كمتر بود مي توان گفت كه اثر لاغري ناچيز است و از ان صرفنظر مي گردد و تنش مجاز از رابطه زير بدست خواهد امد:

Fb _x = 0.6*Fy

اگر مقدار λ از    1λ بيشتر يا مساوي بود و از مقدار  2λ كمتر بود در اين صورت هم اثر لاغري هم  اثر تسليم مشتركا اثر گذار هستند وتنش مجاز از رابطه زير بدست خواهد امد:

Fbx₁ = { 2/3  -  ((λ^2 * Fy)/(1075*10^5 * Cb))}  ≤  0.6 * Fy

اگر مقدار λ از 2 λ  بيشتر باشد  انگاه تماما لاغري اثر گذار است  وتنش مجاز از رابطه زير بدست خواهد امد:

Fbx₁ =  (120 * 10^5 * Cb) /λ^2    ≤  0.6 * Fy

حالا بايد تنش مجاز خمشي Fbx2 را محاسبه كرد:

Fbx 2 = (840000 * Cb )/((L * d)/Af)    ≤   0.6 * Fy

و حالا از ميان Fbx1  و Fbx2  مقدار بيشينه انها را انتخاب ميكنيم  و به عنوان تنش مجاز دهانه مربوطه انتخاب مي كنيم.

نظر شما را به اين نكته بسيار مهم جلب مي كنم كه ابتدا Fbx2  را حساب كنيد و اگر اين مقدار از 0.6 * Fy بيشتر شد همين مقدار 0.6 * Fy  را به عنوان تنش مجاز خمشي دهانه مربوطه انتخاب مي كنيم و ديگر نيازي به محاسبه Fbx1  نمي باشد.

مطالب گفته شده تا كنون در مورد تير با مقطع I  شكل بود.اگر مقطع تير ما به صورت قوطي شكل بود بايد شرط فشرده بودن ان توسط جدول كنترل فشردگي مقاطع كنترل گردد.اگر مقطع فشرده بود تنش مجاز خمشي حول هر 2 محور به مقدار 0.66*FY و اگر مقطع فشرده نبود تنش مجاز خمشي حول هر 2 محور به مقدار 0.6*FY خواهد بود. اگر مقطع شما از 2 ناوداني به هم جوش شده {بدون فاصله} به صورت پيوسته تشكيل شده بود مي توانيد اين مقطع را به صورت قوطي كنترل نماييد. اصولا سعي كنيد دهانه ها را حداكثر به 7 متر محدود كنيد.اگر مقطع تيري براي دهانه اي ضعيف بود حتما بررسي كنيد كه با پليت تقويتي در محل هاي مورد نياز{با توجه به دياگرام ممان تير} به چه هزينه اي خواهيد رسيد  وبا افزايش نمره تير اهن به چه هزينه اي...چونكه تفاوت يك مهندس سازه با يك معمار تجربي در عملكرد اقتصادي انهاست. حداكثر خيز مجاز تيرها را به 240/1 دهانه {بار مرده و زنده} محدود كنيد. اصولا در تير ها برش حاكم بر طراحي نيست ولي با اين حال با رابطه 0.4*FY كنترل مي گردد وفقط جان تير اهن در مقابله با برش كار مي كند . باي تير اهن نيز به تحمل خمش مي پرذازد.

نویسنده مقاله: مهندس سهيل دلال و پسران

کلمات کليدي :

© کپی رایت توسط : سایت علم و فن (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .

نوشته شده در تاریخ : 9 دي ماه ، 1385 (2172 مشاهده)